علم به معرّف به هم رساند ؛ ظاهرا كافى است هرچند كه شهود تعريف از شرائط عارى باشند . وهرگاه زينب بعد از اقرار به مصالحه ادّعاى فساد آن كند به عدم بلوغ يا رشد ، بايد منشأ فساد را به ثبوت شرعي برساند ، وبعد از عجز ؛ تسلّط قسم بر عمرو دارد كه قسم بخورد كه صلح مزبور با شرايط صحّت واقع شده ، واللّه العالم . سؤال عو [ 76 ] : هرگاه شوهر زنى چند سال مفقود شده ، بعد از مدّتى ، به اخبار مفيدهء ظنّ موت ؛ آن زن شوهر كند ، وبعد از آن ؛ شوهر اوّل پيدا شود وأو را طلاق دهد . آيا بر شوهر ثاني ، به عقد جديد حلال مىشود با وجود دخول أو به عقد أول يا نه ؟ جواب : حلال نمىشود . سؤال عز [ 77 ] : شخصي امامت مىكند ومدار ومعاش أو بالتمام از وجوه برّ است ، نماز كردن با أو چه صورت دارد ؟ جواب : هرگاه شرائط امامت را دارد واخذ وجوه مذكوره بر أو حلال باشد ؛ مانعى ندارد . سؤال عح [ 78 ] : شخصي به گمان دخول وقت به قصد وجوب ؛ وضوء يا غسل نموده ، وبعد از آن معلوم شده كه در آن وقت ؛ وقت داخل نشده بود ، به آن طهارت نماز مىتوان كرد يا نه ؟ جواب : هرگاه ظنّ - يعنى : گمان راجح - به دخول وقت داشته ، ظاهرا مىتواند هر چند اعادهء آن طهارت أحوط است .

--> عمرو است ، كه چندين سال پيش بين أو وزيد مصالحه انجام شده است ، از اين جهت از شهود عادل ديگر ( شهود تعريف ) ويا از قرائن كمك مىگيرد ، واطمينان پيدا مىكند كه اين آقا همان عمرو است ، وپس از اطمينان به نفع يا ضرر أو شهادت مىدهد .